Toplanmıştı bavul,
İçinde yorulmuş bir kalp vardı,
Bavula sığmayan.

Ağır ağır aksayan bir ihtiyar gibi bir
bakış attı,
Son bir kez.

Bavula sığdıramadığı kalbini,
Gözleriyle oturttu ardında
bıraktıklarına.

Gitmeliydi son kez,
Zaman gelmişti.

Gözlerinde dışarıdaki yalancı maviliğin
yansıması,
Aklında bıraktıkları.

Yürürken son kez mırıldandığı sözlerle,
“Kimseye etmem şikayet”.
Söz sözleriydi.

12.03.2024 12:21:00 TSİ
H.Ş